Slashen in Brighton

Zoals jullie al weten ben ik al even bezig met een nieuw groot project naast mijn blogje. En ik denk dat ik de laatste zes maanden van mijn leven ik niet tegen 150 maar tegen 200 per uur aan het leven ben om alles gedaan te krijgen. Maar met veel plezier, want als je de kans krijgt om met 2 fantastische madammen een online magazine uit de grond te stampen dan laat je die niet liggen. Of ik toch niet ;-). You only live once is het niet? Nog een kleine maand te gaan voor de lanceringsdatum maar in tussentijd zitten we niet stil. Zoals dit weekend bijvoorbeeld waar we Brighton zijn gaan verkennen en alle superleuke adresjes en tips voor ouders en kinderen verzameld hebben. En waarna ik thuis kwam met een hoofd boordevol inspiratie en een serieuze upgrade van mijn rockability :-) :-) 

Hierboven zien jullie alvast een sneakpreview van ons tripje. (By the way...Brigton is echt de MAX!) Op de adresjes is het nog even wachten tot Maison Slash up and running is. Maar ondertussen kunnen jullie ons alvast volgen op Instagram of op onze Facebook pagina. Hoop jullie daar allemaal te mogen verwelkomen.

De voorlopig blanco muur

Een blanco muur in de tuin en een doos stoepkrijt. Meer is er soms niet nodig om een rustig moment te creëren. Nog een maandje hebben de kinderen tijd en plaats om zich uit te leven met krijt op onze tuinmuur. Daarna niet meer want dan wordt onze muur de eyecatcher van de tuin dankzij de muurschildering die erop komt. Benieuwd naar het resultaat? Nog een beetje geduld, maar no worries...het resultaat zal gedeeld worden :-)

Over een voetballende zoon en een ontplofte agenda

Met de start van het nieuwe schooljaar begint ook de hele hobby mallenmolen weer opnieuw te draaien...alhoewel draaien..laten we het vierkant draaien noemen. Jarenlang heb ik heel hard de boot afgehouden door het aantal hobby's zwaar te reduceren. Jeugdbeweging op zondag, zwemles tot ze konden zwemmen en voor de rest enkel hobby's die in het weekend plaatsvinden. De gedachte in de week te moeten rekening houden met uurroosters van verschillende hobby's on top van de werk/school en file rush...ik kreeg spontaan een hartverzakking van het gedacht alleen al...en dan nog zorgen dat het huiswerk gemaakt is, er gezond eten op tafel staat en ze niet te laat in bed liggen...Maar kijk, dit jaar heb ik het pleit verloren, ik kreeg het niet over mijn hart om mijn enige zoon zijn voetbalpassie te dwarsbomen...met als gevolg dat ik nu zowel op dinsdag als op donderdag moet zorgen dat ik ten laatste om 17u in de nabewaking sta met de voetbalzak in de auto om dan door de files op tijd met Lukas op de training te geraken...Twee dagen in de week waar de tijdsdruk gigantisch veel hoger ligt dat ik vrees dat ik het gewoon niet haal. Tuurlijk dat ik snap dat in de ideale wereld iedereen op tijd moet zijn op training...maar toch hoop ik op een beetje mededogen voor al de keren dat ik het niet ga halen...en hoop ik nu al heel hard op een uurrooster volgend jaar waar de training een uurtje later begint...een uurtje dat hier ten huize mama van vijf een wereld van verschil zou maken.

Deep in the woods...het festival waar kinderen thuis zijn

Wat goed is moet je delen...of toch niet? Dit festivalleke is zo knus, gezellig en mooi dat je ergens hoopt dat het altijd zo kan blijven...Deep in the woods is wat ze noemen een verborgen parel maar staat nu alweer met stip in onze agenda voor 2017. Zijt maar zeker dat DITW hier ten huize mama van vijf een jaarlijkse traditie wordt. Wat een geweldig festival was me dat :-):-):-). 

Of zoals de krant De Morgen het omschrijft: zouden we het cactus met bungalows durven noemen, Het rivierenhof van Wallifornië of Center Parcs met betere muziek? Het hectarengroot vakantiedomein van Massembre  wordt een weekend lang volledig ingepalmd met kindvriendelijke en originele activiteiten, wat dacht je van een hindernissenparcours, waterpretpark, kampvuren, film, of een heuse sauna voor de ouders? Tussendoor kan je ook nog eens het prachtige domein ontdekken compleet met kinderboerderij en genieten van muziekoptredens op 2 verschillende podia. Slapen doe je op de camping of in een bungalow (met babysitdienst!). En als je je op tijd inschrijft kan je op zaterdagavond zelf deelnemen aan een heuse Asterix en Obelix bbq. Toch geweldig allemaal, niet? 

Ook feesten kan je ten volle op Deep In The Woods. Terwijl je kroost in bed ligt te snurken kan je tot 5u 's morgens terecht op de afterparty aan de vijver. Ok, het pikt dan wel de volgende ochtend aan het ontbijt, maar een yogasessie en een paar latte's later is ook dat euvel verholpen. En als ik de day after zag hoe mijn 5 vedetten naar de loungemuziek van Guy Van Nueten aan het luisteren waren voelde ik dat we festivalgangerkes in spe aan het kweken zijn. Met dat verschil dat zij het niet meer dan normaal vinden dat lege bekerkes terug gebracht worden, vuil in de vuilnisbak hoort en tenten mooi weer naar huis worden genomen...zou het een nieuwe generatie zijn?   

Eerste schooldag in beeld

Net zoals in duizenden andere gezinnen zijn we vandaag ten huize mama van vijf gestart aan het nieuwe schooljaar. Compleet met de georganiseerde chaos die erbij hoort :-) boekentassen naar beneden sleuren, brooddozen vullen, turn- en zwemzakken bij elkaar zoeken, kilo's boeken kaften en niet te vergeten handtekeningen plaatsen tegen de sterren op. En net zoals vorig jaar zullen er dagen zijn die supervlot zullen gaan en dagen zijn die compleet in het honderd zullen lopen...maar één ding is zeker, de moeilijke dagen zullen even snel vooruit gaan als de goeie dagen. Maar nu ga ik vooral genieten van het laatste jaar dat ik nog een kleuterke in huis heb, want zeg nu zelf, het blijft toch überschattig zo'n hoopje kind dat uitgeteld op de zetel in slaap valt na een eerste schooldag :-)

Stadskinderen op de boerderij

Ik denk dat dit weekendje al het langst vastlag van al onze vakantieplannen deze zomer en daar was ik zeker niet rouwig om. Ik heb namelijk nogal doortastende kinderen moet je weten. Niet dat zij het hier voor het zeggen hebben, verre van, maar ze laten mij toch af en toe zweten in sommige discussies. Laat het mij even uitleggen. Mijn drie oudste dochters zijn nogal dierenvrienden en om de zoveel weken smijt één van de dochters de vraag op tafel of we geen poesje, hond, kikker, konijn, cavia, goudvis, kip, ratje of wandelde tak in huis zouden nemen....iets waar ik nog niet aan mag denken, laat staan dat ik het zou overwegen. Wat met andere woorden resulteert in een vermoeiende (toch voor mij) herhaaldelijke discussie met de kinderen, met soms lachwekkende argumenten van hun kant, zoals Ella die opperde dat als we dan toch geen huisdier zouden nemen ze ook blij zou zijn met een zusje of een broertje :-). Dus toen ik op een ochtend na weer een discussie een mail binnenkreeg van Farmcamps met de vraag of ik met mijn gezin een nieuwe boerderij wou uittesten voor de blog waar de kinderen een heel weekend lang voor een pony konden zorgen, was mijn compromis geboren...geen huisdieren ten huize mamavanvijf, maar in ruil boekten we een weekendje op een paardenboerderij. Ge moest eens weten hoe triomfantelijk ik dit nieuws aan de keukentafel heb verkondigd, nu had ik tenminste een antwoord bij de volgende discussie :-) Van een win-win situatie gesproken.

Even een heel lange disclaimer
Mijn vorige posts hebben onbedoeld veel reactie losgemaakt over gesponserde en niet gesponserde posts. Zoals ik hier al uitlegde is het nooit mijn bedoeling geweest om een onafhankelijke blog te zijn maar wel een authentieke, net zo min dat ik er ook niet om wil liegen dat er inderdaad samenwerkingen zijn. Om voor mijzelf een lijn te trekken werk ik samen met merken die ik zonder sponsering ook zou kopen, of waar ik klant was voordat ik een blog had. En ja, ik zou liegen moest ik zeggen dat ik deze opportuniteiten niet fijn vind maar de realiteit is evenzeer dat het nu bijna 23 u is op een zondagavond en ik achter mijn pc zit omdat ik afspraken heb gemaakt en die ook wil nakomen. Dat ik 3 op de 4 samenwerkingen afwijs - ook al zijn ze lucratief -  omdat ze niet bij mij passen of  omdat er bijvoorbeeld geen reden is om plots de kinderen zonder reden te overladen met speelgoed. En dat ik zo goed als dagelijks een tiental mails beantwoord met vragen waar mijn zetel,tafel, servies, pulleke van Fee, koffiemachine vandaan komt. Ik denk dat ik wekelijks een 14 tal uur bezig ben met mijn blog. Als je dan in het oog van de storm terechtkomt terwijl je gewoon probeert goed te doen...dan kwetst dit harder dan ik zou willen...Ik moet eerlijk bekennen dat ik heel even heb gedacht dat ik misschien beter gewoon stop met alles...geen druk meer, geen commentaren, geen deadlines...maar gelukkig ben ik omringd met fantastische mensen die mij weer alles in perspectief hebben doen zien dat ik deze laatste gedachte gewoon weer opzij heb geschoven. Ik blijf lekker doorbloggen, al was het maar omdat ik het zo graag doe.