Home sweet home

Een tijdje geleden had ik het fantastisch behangpapier van J.C. De Castelbajac gevonden op het internet. De rollen waren al een tijdje geleden geleverd maar ik had de kans nog niet gekregen om te behangen zonder teveel gestoord te worden. (Als de kinderen slapen is het ook geen optie natuurlijk als je de kinderslaapkamer wilt aanpakken :-)). Dus toen ik gisteren ineens het voorstel kreeg dat 3 van de 5 kids mochten blijven spelen bij een vriendje was het natuurlijk het moment om eraan te beginnen. Ook als het buiten dan 30 graden is en je de volgende dag op vakantie vertrekt. En tussen het wassen,plassen en pakken van de zakken door nog even een paar fotootjes van het resultaat.

Meer home sweet home zien? Kijk op Barbaramama om de lijst met deelnemers te zien.

Zo van die zomerdagen...

die vragen om weinig of niets. 

Wat denk je van gewoon een beetje zon en een beetje was? 

Grenzen verleggen

Af en toe ben ik wel in voor een experimentje. Of misschien noem ik het beter 'grenzen verleggen'. Niet echt voor mij maar eerder voor mijn kinderen. Want ooit heeft men mij verteld dat je van grenzen verleggen groeit en kinderen moeten groeien, aja. Dus ge kunt niet beter hebben denk ik dan.

Maar dit ter zijde. Kato had ergens eens het kookboek 'de zilveren lepel' voor kinderen cadeau gekregen maar door tijdsgebrek was er daar nog niet zo veel uit gekookt geweest. Tot vandaag dus. Haar oog was gevallen op het receptje bananenroom. Wat een poepsimpel receptje is en waar ge geen oven of vuur voor nodig hebt. Mijn experiment was geboren. Ik daagde Kato, die 6 is en juist het eerste leerjaar gedaan heeft en dus kan lezen, uit om het recept volledig zelf te lezen en klaar te maken zonder hulp van mama. (Ik had gewoon de ingrediënten klaargezet). En meer nog om het haar zussen en broer uit te leggen zodanig dat zij het ook konden maken. En buiten een paar kleine akkefietjes is het gewoonweg gelukt.De mama fier, Kato fier, de rest van de companie mee fier. En stiekem ben ik al aan het hopen op al die 3gangenmenu's die nog zullen volgen :-)

3 kleine opmerkingskes voor de opmerkzame blogger :-).
-Ons Fee deed haar middagdut :-)
-De afwas was toch nog voor de mama. Dat was misschien nog net iets te hoog gegrepen :-)
-En voor ge mij van wansmaak beticht, de broek van Ella is geen miskoop ofzo maar gewoon één of andere piratenbroek dat ze uit de verkleedkoffer gevist had en die ze niet meer wou uitdoen.


 

File

Hoe erg is het niet gesteld met de jeugd van tegenwoordig als ze nu al 'fileke' spelen? En dan nog op mama haar nieuwe zetel. Zelf daar is ne mens al niet meer gerust :-)

Lekkere fruitsla

Ten huize mamavanvijf zijn wij allemaal grote fan van fruitsla met als gevolg dat het 10 keer langer duurt om de fruitsla te maken dan om ze op te eten. En eerlijk gezegd ontbreekt het mij vaak de moed om er te aan te beginnen. Tot ik dacht, laten we de hele bende aan het werk zetten en ziehier, na een goed half uurtje werk hadden we een kom vol fruitsla met af en toe een druppeltje bloed als saus, maar wie proeft dat nu in zo'n grote kom :-). 

Count your blessings

Deze week werd ik blij 

- van een koolmeesje dat we hebben kunnen redden uit de luchtafvoer.

- van zusjes die voor elkaar zorgen. Niets zo vertederends voor een mama dan te zien hoe haar kroost voor elkaar zorgt. (en niets zo frustrerends als zusjes/broertjes die elkaar 2 minuten later naar het leven staan omdat de één juist in die puzzel wil maken die de andere ook net op het oog had)

- van slapen op gekke plaatsen en na ons Ella, die in deze discipline al lang een gouden medaille heeft behaald, begint nu ook ons Fee. Met hierboven een foto van de techniek 'het in al zittend en voorovergebogen houding slapen in een park vol (hard) speelgoed'. Ge moet het maar doen, denk ik dan.

-van kleine kindjes met grote lolly's (ter info: de lolly is niet opgeraakt)  

Meer blessings zien? Kijk bij Anki voor de lijst met al de deelnemers

Villa Augustus

Vandaag een bezoekje gebracht aan het populaire Villa Augustus in Dordrecht. Het stond al eventjes op mijn to-do lijsje nadat ik het leerde kennen via deze blog. Het is een heerlijke plek om naartoe te gaan (zelf met 5 kinderen :-)). Het industrieel gebouw is helemaal mijn ding (die tegels en die recyclageluster!!!) en moest 'the sky the limit' zijn dan woonde ik al lang in een soortgelijke loft. In ieder geval zit hun concept zeer mooi in elkaar met een immense moestuin die ze gebruiken om dagvers te koken in het restaurant en een winkelgedeelte waar je de kans krijgt om met hun rijkelijke oogst thuis zelf de heerlijkste gerechtjes op tafel te toveren en tegelijk nog een halve nieuwe huisraad te kopen. Moest je geen inspiratie hebben ze hebben er ook een geweldig assortiment kookboeken en verschillende tittels van de collectie Snor boeken. Spijtig dat het net iets te ver van ons deur is want anders sprong ik er elke week wel eens binnen al was het maar voor een bos verse bloemen.

Ps: Ik kwam er zelf Mme tegen. Die er voor de tweede keer was in één week tijd. Dan moet het daar wel echt wreed plezant zijn hé :-)