Waarom wij heel bewust flexitariër zijn

Mij ga je nooit extremistische taal horen spreken, in geen enkele richting. Altijd ben ik bereid om mijn mening te nuanceren, mijzelf in vraag te stellen of naar andere meningen te luisteren. Harde keuzes zijn niet aan mij besteed. Maar toen ik een jaar of tien geleden meer begon te lezen over vegetarisme en de impact dat vlees eten heeft op het milieu was het voor niet meer dan logisch om mijn eigen eetpatroon, en dat van mijn gezin onder de loep te nemen. En wat begon met één dagje vleesloos eten werd door de jaren heen eigenlijk bijna organisch 4 tot 5 dagen. Al was het maar omdat er veel vegetarische kookboeken in huis begonnen rondslingeren en ik dus heel veel inspiratie opdeed om zonder vlees te koken. Bijkomend voordeel was dat onze winkelkar in de winkel beduidend goedkoper werd en dat de kinderen helemaal niet meer de gewoonte hadden om een stuk vlees te eten. Ideaal om te experimenteren. Al gaat dat met veel vallen en opstaan, zeker als ik met 7 smaken en goestingen moet rekening houden. Maar er zijn enkele toppers, bloemkoolsteaks bijvoorbeeld, curry's, vegetarische lasagne en groentenburgers. En dan vooral de groentenburgers van The Bio Veggie Company (de enige gekochte groetenburgers die ik écht lekker vind, vooral de spinazieburgers! als ik instagram mag geloven ben ik niet de enige :-)) maar daarbovenop is het een Belgisch lokaal bedrijf met aan het roer topmadam Delphine Van Goethem die haar bedrijf en tegelijkertijd een gezin van vier runt. Ondernemen, work/life balans onder controle krijgen en de wereld een stukje beter maken. Moet je niet vertellen zeker dat zo'n mensen mij ongelooflijk inspireren :-)

Maar dus, wij blijven nog even flexitariëren en misschien zeg ik ooit vlees volledig vaarwel. Maar zoals ik zei...ik maak niet graag harde keuzes en een lekkere serranoham, balletjes van de ikea of een stukje zalm kan ik maar moeilijk weerstaan.

Benieuwd hoe jullie daartegenover staan :-) Flexitariën jullie ook?

Chips op een stokje

Oh dit is fun! Gezonde frietjes maken in de oven deden we al een keertje maar deze keer gingen we een stapje verder en kozen we voor een hippere versie van de patat. Namelijk zelfgemaakte chipsstokjes! Ella kreeg voor haar verjaardag een heuse spiraalsnijmachine en eindelijk vonden we de tijd om ermee aan de slag te gaan. En wonder boven wonder werkte het supermakkelijk! Dat machien schilt en snijdt tegelijkertijd. De stokjes zelf moeten dan nog een 45 minuten in een een oven van 200 graden en dan kan je smullen. Volledig guiltyfree en toch kidsproof! Check!!

Een soezentaart om het einde van het schooljaar te vieren

We hebben het weer gehaald! Schooljaar 2017-2018 ligt alweer achter ons. Een cliché zo groot als een huis, maar wat vliegt die tijd toch! En als beloning omdat al mijn kinders het zo goed hebben gedaan en iedereen door mag naar het volgende schooljaar ging ik de uitdaging aan om eindelijk eens die eeuwig beloofde soezentoren te maken. Was mij nog nooit gelukt, en nu ook maar half, maar kijk belofte maakt schuld en samen met Ella en Lola gingen we aan de slag.

Hieronder het recept waar ik mij op heb gebaseerd. De chocolade laten smelten ging moeilijk, geen idee wat we fout deden maar lekker was hij wel!

Benodigdheden:

• 2 dl water
• 100 gr boter
• 150 gr bloem
• 6 eieren
• 500 ml slagroom
• 250 gram witte chocolade
• Spuitzak 

Recept:

• De boter in het water aan de kook brengen
• Van zodra het water kookt de bloem toevoegen en roeren tot men een "deegbal" kan vormen.
• Daarna de eieren één voor één toevoegen en even in de keukenrobot laten mixen
• Het beslag is ok als het glanst en langzaam van de lepel loopt.
• Op een goed beboterde bakplaat kleine balletjes spuiten met een spuitzak
• 20 minuutjes laten bakken op 225°C.
• Laten afkoelen en ondertusen de slagroom opkloppen.
• De afgekoelde soesjes vullen met de slagroom door een gaatje te maken aan de onderkant en de soezen te vullen met de spuitmond.
• Ondertusen de chocolade au bain marie smelten (bij ons was dit dus beetje mislukt)
• De gevulde soezen stapelen en overgieten met de gesmolten chocolade. 
• Afwerken met sprinkles

Smakelijk!

• 
  

Op harvest tour in het bos

Wie zegt dat je altijd naar het andere eind van de wereld moet reizen om topervaringen op te doen? Gewoon een paar kilometertje de grens over en je komt in kleine dorpje Vireux-Molhain waar Ben van forest to plate je vol enthousiame verwelkomt op zijn domein. Of je nu gewoon met vrienden en familie het huis wilt huren of gaat voor de food forest, teambuilding of echt culinaire weekendjes. Alles is mogelijk :-) Ik had het geluk om deze ontdekking te doen omdat ik was uitgenodigd door Soubry om samen met een paar collega foodbloggers op stap te gaan op harvest tour met Ben in het bos. Lees als, verzamel zelf je eten voor de lunch in het bos (ok, afgezien de pasta dan :-)) En echt, ik was helemaal mee. Ooit word ik een kruidenvrouwtje en verschans ik mij in een huisje aan de rand van het bos en verzamel ik mijn eten in het wild, ooit, mamavanvijf als heks, het is eens iets anders :-)

De brooddozen struggle

 

The struggle is real, dat moet ik geen enkel andere moeder of vader uitleggen :-D. En we zijn dan wel begonnen aan de laatste rechte lijn richting grote vakantie, toch moeten ook die laatste weekjes die broodozen gevuld geraken. 

Wij zijn ondertussen zover dat ze zelf hun brooddozen kunnen maken, al blijft het een les in geduldigheid :-) Want ja, als je ze zelf maakt dan gaat het 10x rapper. Maar ik ben nogal een fan van kinderen zelf hun handen uit hun mouwen te laten steken en zelf je eigen brooddoos maken hoort daar wat mij betreft helemaal in thuis. Ik leg al het fruit, brood, restjes sla en beleg op tafel en ze nemen waar ze zin in hebben. En ik ben ook weer elke keer verbaasd dat het al bij al vrij goed afloopt en iedereen een gevulde brooddoos mee naar school neemt. Ze leegeten blijft altijd weer een andere paar mouwen :-)

Wij zijn sinds kort helemaal fan van de ecologische brooddozen van Eco Lunchbox. We zijn afgestapt van de plastieken varianten die amper een schooljaar overleefden, je wil niet weten hoeveel wij er al versleten hebben en gingen nu voor brooddozen gemaakt van roestvrij staal. Overleven alles hoop ik. En nu maar hopen dat ze niet verloren gaan :-D

Wij maken een snoeptaart

Echt vernieuwend kan je een snoeptaart misschien niet noemen. Maar we hadden een cadeautje nodig en een snoeptaart leek mij de ideale combi tussen bezigheidstherapie voor mijn kroost, anderen mee te laten genieten van onze snoeppot, en een zelfgemaakt cadeautje.

Meer dan wat oude isomo (thank God dat deze mijn Marie Kondo opruimwoede overleefde), aluminiumpapier, wat tandenstokers en een paar potten snoep heb je niet nodig om je kroost aan de slag te laten gaan. Na wat genegocieer over de kleuren en hoe ze het gingen aanpakken was de grootste uitdaging om minder snoep op te eten dan op de taart te prikken :-). En volgens Fee is snoeptaarten maken gewoon de leukere versie van puzzels maken.

Wij gebruikten de nieuwe versie Haribo snoepjes met 30% minder suiker om deze snoeptaart te versieren. Je proeft geen verschil maar op het einde van de rit heb je toch net iets minder suiker naar binnen gesmikkeld dan bij de bestaande varianten. Al blijven het wel snoepjes natuurlijk. Maar zo af en toe moet dat wel kunnen vind ik :-). Misschien omdat fruitgomsnoep nu éénmaal één van mijn grootste guilty pleasures is en ze zo mooie kleurtjes hebben :-)


Ps: Deze post kwam er in samenwerking met Haribo.  Meer weten hoe ik tegenover samenwerkingen sta? Check hier

Mijn kookboeken top 6, recht uit mijn boekenkast

Ik heb altijd al een zwak gehad voor kookboeken. Niet alleen omdat er veel recepten instaan. Want laten we eerlijk zijn, welk recept vind je dezer dagen niet meer op het internet maar meer omdat kookboeken mij inspireren. Met andere woorden de fotografie, de grafische uitwerking, de storytelling errond zijn minstens even belangrijk dan de recepten die erinstaan, zo niet zelf doorslaggevend waarom ik al dan niet het kookboek in kwestie koop. Al moet ik wel bekennen dat ik ondertussen genoeg kookboeken heb om de rest van mijn leven elke dag een nieuw recept uit te testen. Maar het vlees is zwak...en als ik weer een teasing exemplaar in handen heb...In ieder geval voor jullie heb ik even mijn 6 favorieten van het moment opgelijst. Misschien dat mijn kookboeken gulzigheid jullie misschien kan helpen net iets gerichter een goed kookboek uit te kiezen ;-)

1. Gezonde fastfood

Dit is een kookboek dat hier heel vaak uit de kast wordt gehaald en dan vooral door de kinderen. Ik had het nogal gehad met de meeste kinderkookboeken waar er de hoeveelheden suiker de pan uitswingen en het onderdeel groenten onderbelicht is. Daarom ben ik ook zo blij met dit boek. Super eenvoudige recepten en gezonde gerechten. Als de kinderen hier iets willen uit koken is er nooit een probleem. Wat ik soms met andere kookboeken wel eens had: neen geen chocomouse vanavond, neen geen hamburgers. Als ze met dit boek afkomen weet ik op zijn minst dat het de gezonde variant is dat ze gaan maken.

   
2. Honger

Misschien behoeft dit kookboek geen introductie :-). Maar ik was aangenaam verrast over de opbouw van het boek. Je start met het basis ingrediënt van het gerecht en van daaruit bouw je verder naargelang het seizoen. Maar het leukste is dat je heel veel tips krijgt aangereikt als je een veganistische versie wilt maken, wat je een dag later nog met de overschotjes kunt doen, en wat je er allemaal bij kan serveren. Alles overgoten met herkenbare mme zsazsa nuchterheid en prachtige tekeningen van haar hand.

3. Deliciously Ella met vrienden

Met haar motto niet preken maar laten zien slaagt Ella erin om je op een heel teasing manier te prikkelen met haar gezonde gerechten. De fantastische foodfotografe slaagt erin je mee te nemen in het verhaal en laat je zien hoe je gezonde feestjes organiseert waar genieten centraal staat. De verrassende recepten zoals kokosrisotto met erwten en courgette of smokey tortillachips maken dat dit kookboek ook voor de iets gevordere foodie een ware inspiratiebron is. Echt super kookboek!

4. Scandinavisch comfortfood

Wat sommige mensen hebben met de Italiaanse keuken heb ik met de Scandinavische. (ok, en ook met de Libaneese ;-)) Als je dit boek doorneemt heb je het gevoel dat je in Scandinavië bent. Trine neemt je mee naar de hyggelige wereld van Scandinavisch comfortfood. Focus ligt niet direct op gezond maar vooral op genieten maar het meerendeel van de recepten past perfect in een gezonde levensstijl. Ook weer super teasing foto's en helemaal fan van het hoofdstuk over familiediners.

5. Een nieuwe manier van koken

Dit is een ideaal kookboek voor als je jezelf wat sterker wilt voelen in de gezonde keuken. Het is te zeggen, het is best een dik boek met heel veel know-how in, meer dan dat de foto's je zullen meeslepen. Het draait om een soort van 'educatie' hoe je nu zelf met de juiste voorraadkast en manier van denken sneller gezonde gerechtjes klaarmaakt op een doordeweekse avond. Ik hou wel van wat theorie omdat het je helpt zelfvertrouwen op te bouwen om zelf aan de slag te gaan zonder minutieus een recept te moeten volgen.

6. The green kitchen at home

Het valt mij nu ineens op dat bijna alle kookboeken die ik hier aanhaal vegetarisch zijn. Niet dat wij vegetarisch zijn (buiten Ella dan die dat op haar eentje op 4 jaar heeft beslist) maar om één of andere reden zijn wij bijna per ongeluk vegetariër. Ik ben nu eenmaal veel meer getriggerd door die kookboeken die geen vlees gebruiken. Zo ook The green kitchen kookboekenreeks. Zij slagen erin om vanuit hun gezinssituatie met 2 kleine kinderen eenvoudige maar verrassende gerechten uit hun hoed te toveren die haalbaar zijn als je zelf een gezin moet draaiende houden. Bietenquiche met geitenkaas of citroenricottalasagna. Net iets anders dan de traditionele variant maar ideaal voor een groot gezin mee te voeden.

Ter info:

Ik krijg heel vaak de vraag of mijn kinderen dan zo'n gemakkelijke eters zijn aangezien heel wat gerechten die ik klaarmaak net iets uitdagender zijn dan de traditionele chipolatta met appelmoes of spaghetti bolognaise. Ik kan je vertellen dat ik heel normale kinderen heb, dus zeker geen fijnproevers. Als zij mochten kiezen aten we dagelijks frieten, hamburgers, vol au vent, pannenkoeken, pizza en spaghetti. Ik heb nog nooit een gerecht op tafel gezet dat ze alle vijf lusten. Er is er altijd minstens ééntje dat zich verzet. Maar aangezien het ook weer niet zo problematisch is dat ze niets eten hebben wij gekozen om dat vakkundig te negeren. Ze moeten proeven and that's it. Als ze het niet lusten eten ze niet. Ervaring leert mij dat at the end uiteindelijk al veel meer geproefd hebben dan ze zelf voor mogelijk hielden en ze het normaal vinden dat er eten op tafel komt dat ze niet kennen. Keep you post binnen 10 jaar of het geholpen heeft :-D