donderdag 14 december 2017

HET slijmrecept!!!!!






Het heeft wat voeten in de aarde gehad voordat we het juiste recept vonden. Laten we zeggen dat we heel wat you tube video's hebben gezien maar om één of andere reden lukte het ons niet om slijm te maken. Tot ik via instagram dit recept doorgestuurd kreeg dat even simpel als geniaal is...maar vooral dat ook effectief lukt als je dezelfde ingrediënten gebruikt. En welke zijn dat?



100 ml doorzichtige vloeibare lijm ( geen witte dus!)
Bicarbonaat
100 ml Water
Lenzenvloeistof voor zachte lenzen op gevoel...
Scheerschuim
Verf/glitters/oogjes....

En dan komt het eropaan om alles op de juiste manier te mixen

1. Eerst de lijm met het water
2. Daarna bicarbonaat toevoegen, een drietal eetlepels was bij ons voldoende. De substantie moet al wat slijmerig aanvoelen.
3. Dan voeg je de verf toe/glitters/oogjes
4. En als laatste voeg je de lenzenvloeistof toe. Hiervan voeg je zoveel toe,tot,je substantie loskomt van de randen van je kom. Bedoeling is dat de lenzenvloeistof ervoor zorgt dat het plakkerige uit de slijm gaat.
5. Kneed verder met je handen


Optie:
6. Voeg scheerschuim toe en maak een fluffy variant



SUCCES!

dinsdag 12 december 2017

Voor de bloggers en instagrammers onder jullie...dit gaat 2018 zoveel mooier maken

Ik ben altijd zo nieuwsgierig bij sommige foto's hoe mensen die met hun gsm kunnen nemen. Want ook al heb ik niet het laatste nieuwe model (wie kan dat in hemelsnaam volgen) toch denk ik niet dat ik een slechte camera heb op mijn smartphone. Maar mijn zoommodus of mijn wide functie blijven toch beperkt.

En aangezien ik dagelijks foto's trek met mijn gsm probeer ik toch wat te lezen over smartphone fotografie. En dan merk ik dat kleine tips soms een wereld van verschil maken. Zoals welk fotobewerkingsprogramma gebruik ik best (voor de nieuwsgierigen: VCSO, Afterlight en Snapseed) maar dus ook de overtuiging dat externe lenzen echt de max zijn. Zoals de Black Eye Lens waar ik dus kei enthousiast over ben. Voor de prijs van een gemiddeld kerstcadeau liggen de coolste foto's binnen handbereik met elke smartphone. Dertig euro en je maakt macrofoto's die te evenaren zijn met dure lenzen voor spiegelreflex camera's. Ik ben alvast verkocht. De lenzen zitten standaard in mijn sjakosj! Watch out Instagram :-D

Enne...mijn kroost heeft precies allemaal dezelfde kleur ogen :-D













Ps: deze post is niet gesponsord door Black Eye Lens. Just telling you...ik ben gewoon mega enthousiast en wou dit delen!!!!

zondag 10 december 2017

Sinterklaasje kom maar binnen!












Een beetje later dan normaal, maar Sinterklaas is gelukkig ons huisje niet voorbij gereden :-). Nu is het wel zo dat er ondertussen nog maar ééntje van de hoop hier gelooft in sinterklaas. Dus dan kan je al iets flexibeler zijn :-) en Fee die zei...Sinterklaas geraakt niet overal voor 6 december dus bij ons komt hij een beetje later. En daarmee was de kous af. Flexibiliteit...je kan er niet jong genoeg mee beginnen :-)

Dit jaar hadden we het plan opgevat om de speelkamer, die in connectie staat met onze keuken om te tunen in een teenager chill out multimedia space. Want het inpalmen van onze woonkamer voor al dat schermen gedoe, ik had het er zo mee gehad. Dus dit jaar bracht de sint een televisietoestel (oh my god....nu zijn wij zo een familie met 2 tv's :-D) en een Nintendo switch waar de kinderen al zo lang achter vroegen. Kinderen zot content! En inderdaad, ik had puzzels en houten treinen kunnen geven (voor zover dat we dat nog niet al hebben), maar de realiteit heeft mij al wat nederigheid bijgebracht...we leven in een multimediawereld en dat zal nog wel effe zo blijven. Dus ja...weer wat schermen bij in mijn huis en vooral oplaad plaatsen voor al die devices. De sint bracht zelf een eerste (übercool!) programmeer boek.

Maar toen ze de volgende dag wakker werden en ze zagen dat er sneeuw lag buiten die bleef liggen dan waren de schermen ineens het laatste waar ze nog aan dachten. Dus ja ik heb er vertrouwen in, ook deze connected generatie komt goed terecht!


dinsdag 5 december 2017

Kerstkaartjes shoot




Aangezien ik bijna 90% van de tijd achter het fototoestel sta, blijft het een uitdaging om foto's te vinden met ons zeven. Of het moeten selfies zijn waar we net met zeven in passen :-)
Dus, als er iemand voorstelt om foto's te komen trekken, zeg ik nooit neen. Deze keer hadden we de kans om te werken met Ortus photography, en laten we zeggen dat de fotografe perfect wist hoe ze met kinderen moest omgaan getuige de deugnieten blikken op foto twee :-). Thx Ana Luiza for this nice shoot :-)

Maar nu zit ik natuurlijk met keuzestress...geen idee welke foto het kerstkaartje gaat halen. Wat is jullie voorkeur? Benieuwd! En aaargh...het is alweer december!!!!

Goed nieuws! Ook in decemberstress en je moet je kaartjes nog laten drukken? Met deze code  MVV10KR krijg je 10% korting op je bestelling bij Tadaaz!

zaterdag 2 december 2017

Hoe ik heb leren loslaten



Loslaten, een woord waar je te pas en onpas mee rond de oren wordt geslagen. Let it go, relax, hé het is ok. Al deze woorden benoemen eigenlijk hetzelfde. Het feit is dat het gaat over de lat wat lager leggen en vertrouwen hebben of het nu in je kinderen is, de toekomst of de wereld.

Nu moet ik eerlijk bekennen dat als er één ding is dat ik in mijn bumpy traject als moeder geleerd heb (omg ik ben al 12! jaar moeder) is het wel loslaten. Meer zelf, ik durf het voor mijzelf misschien wel het sleutelwoord zien van 'mijn mama zijn'.

Ik herinner mij nog bij de geboorte van Kato, ik was toen 22 jaar, facebook bestond nog niet, mobiel internet was nog heel ver van ons bed show, geen van mijn vriendinnen was bezig met kinderen krijgen en ik wist van toeten noch blazen. Dat ik er een hele voormiddag over had gedaan om Kato haar eerste badje te geven en dat ik aan het sukkelen was om de maxi cosy geïnstalleerd te krijgen in de auto met een papieren gebruiksaanwijzing in één hand en een brullende kleine in de andere. But we survived. En laat dat nu de story of my life zijn.

Er kwam een tweede baby, ik had al iets meer zelfvertrouwen en nog een goed jaar later zat ik met 4 kinderen onder de 2,5 jaar. De toeren die ik toen moest uithalen om mijn leven een beetje georganiseerd te krijgen...Naar de dokter gaan met 4 kleine kinderen...ik verzeker je dat je dat niet doet voor een paar snottebellen en wat koorts...maar hé...een paar dagen later waren ze er vanzelf doorgekomen. En weer merkte ik dat als je soms dingen loslaat ze vanzelf goed komen.

Of die keer dat ik enkele jaren terug ineens onverwacht weg moest en ik geen babysit vond voor die paar uurtjes en ik de kinderen noodgedwongen even alleen thuis liet en merkte dat ze dat perfect gedaan hadden. Of dat we met 7 op vakantie gingen in huisjes voor 5 of 6 personen en we dan gewoon een opblaasbare matras extra meenamen en dat dit dan ook perfect lukte.

Maar ook het feit dat als kinderen eens naar school vertrekken zonder zwemzak, drinkbus of tienuurtje dit hooguit ambetant is maar geen groot probleem. Meer zelf de kans is groter dat ze er volgende keer aan zullen denken. Of die keer dat ze helemaal zelf een appel snijden met een scherp mes, of dat ze alleen naar de winkel gaan om een last minute cadeautje voor een verjaardagsfeestje te kopen en terug thuis stonden zonder cadeau omdat ze de centen verloren waren of die keer dat ze hun sleutel waren vergeten en dat ze je een berichtje sturen dat ze in de bibliotheek gingen wachten tot ik thuis was... 

Zo zijn er nog tientallen voorbeelden waar loslaten, vertrouwen en een portie geluk samenkomen. Want natuurlijk kan er altijd iets gebeuren, alleen...die zekerheid heb je nooit. En dat aanvaarden geeft ergens rust en ruimte om te genieten van het groeiproces van je kinderen.

Geen idee hoe wij, ten huize mamavanvijf,  onze kinderen zouden moeten grootbrengen als we niet hadden leren loslaten en we de fouten/misverstanden of ongelukjes die er gebeuren niet als een leermoment zouden zien voor onszelf en onze kroost. Het vertrouwen en de vrijheid die wij onze kinderen geven, geeft hen ook de ruimte om te vallen en weer op te staan en hun zelfvertrouwen te laten groeien. Misschien wel het mooiste cadeau dat we hen kunnen geven... of dat proberen we toch.


dinsdag 28 november 2017

Familiaal raven is de max!!!!




Wat een geweldig feestje was me dat!  En dat zeg ik niet alleen omdat ik mede organisator was :-) Een uitverkochte kruitfabriek, ouders die met hun kinderen uit de bol gingen op Habiba tot Justin Bieber, keiveel coole randactiviteiten en ontelbare vragen wanneer de volgende editie zou doorgaan. Denk dat Maison Slash met de family rave party echt wel een concept heeft gevonden waar ouders op zaten te wachten. Want zeg nu zelf op zondagnamiddag met vrienden kunnen feesten, zonder babysit te moeten zoeken of de volgende dag op de blaren te moeten zitten omwille van de veel te korte nacht, wie zegt daar nu neen op :-). Wil je de volgende editie niet missen? Schrijf je dan zeker in op de nieuwsbrief of volg Maison Slash op Facebook 


dinsdag 21 november 2017

Dat ik soms gek word van dat eeuwig geruzie!

Als je enkel naar deze foto kijkt zou ik je wijs kunnen maken dat mijn kinderen 's avonds nadat ze klaar zijn met hun huiswerk en hun bord met groenten zonder morren hebben binnengespeeld, gezelschapsspelletjes spelen om dan om 8u proper en fris gewassen met een glimlach in hun bed te kruipen....NOT!!!!! 

Wie oh wie heeft mij ooit wijsgemaakt dat alles zoveel makkelijker zou worden als je kinderen in de lagere school zitten? Waarom heeft niemand met grote pancartes, waarschuwingsborden of evidence based studies gezwaaid toen ik het lumineuze idee had om vijf kinderen op de wereld te zetten, dat er een periode zou aankomen waarop er elke dag een veldslag in mijne living zou plaatsvinden? Want wist ik veel dat die bloedjes van mij ruzie kunnen maken waar Trump en Poetin bij verbleken? Haren trekken, stampen, knijpen, spuwen, sjotten,....you name it en ik ben dagelijks ooggetuige van...stoel te dicht tegen een andere, te luid zingen, eerst in de douche willen, platte ipads, scharen die uitgeleend worden en ineens verdwenen zijn,... Echt alle redenen zijn goed om de vlam in de pan te krijgen. Really, waarom had niemand mij daarvoor gewaarschuwd? Dat ik een paar jaar van mijn leven in oorlogsgebied ging moeten vertoeven?  En talloze vredesonderhandelingen en wapenstilstanden ten spijt...niets helpt voor langer dan hooguit 5 minuten. De ervaring leert mij ondertussen jammer genoeg dat ze soms laten doorkloppen de efficiëntste manier is om ze te doen ophouden. Want voor elke klop krijgen ze er één terug. Al denk ik ondertussen sterk aan om een schuilkelder te bouwen, geluidsdicht, for sure...want echt, is dat nu echt alleen bij mij? Of hoe gaan jullie hier mee om? #littlebitdesperated