zaterdag 21 oktober 2017

Een eerste echte productreview op mamavanvijf :-)







Eindelijk is het gebeurd :-D. Ik heb een stofzuiger opgestuurd gekregen met de vraag of ik er een review over kon schrijven. Het cliché der clichés :-) Je wilt niet weten hoeveel mensen al tegen mij hebben gezegd, ah, je bent een mamablogger, dan krijg je stofzuigers enzo opgestuurd. Neen, dus of feitelijk ja dus. Maar dan pas na bijna 7 jaar bloggen :-D

Soit, een stofzuiger dus. Want ja mijn stofzuiger was op sterven na dood. Nooit gedacht eigenlijk dat een mens meerdere stofzuigers in zijn leven verslijt. Al moet ik wel bekennen dat de verbouwingen er voor iets tussenzaten. Steengruis opstofzuigen met een gewone stofzuiger van vijf jaar is erom vragen natuurlijk. En wetende dat ik ergens mijn vaste job had opgezegd en we dus net iets creatiever moeten omgaan met tijd en middelen dacht je van 'hell yeah' stuur mij diene stofzuiger maar op!

Grappig was wel, dat nonchalant als ik ben, niet had gecheckt wat voor stofzuiger Dyson mij juist ging opsturen. Dus ik verschoot wel even toen ik de compacte doos toekreeg en zag dat het om een lichtgewicht, snoerloos exemplaar ging zonder 'body' of hoe noem je dat :-). Moest zelf twee keer kijken voor ik snapte hoe we deze Dyson V7 absolute in elkaar moesten krijgen. Maar kijk, met twee ben je net iets slimmer dan alleen en papavanvijf kreeg de stofzuiger startklaar.  De timing kon in ieder geval niet beter zijn aangezien we net de laatste gasten van de 'cinema-mijn-huis-ligt-nu-vol-popcorn-sleepover' uit ons huis hadden gezet en we dus letterlijk op de popcorn stapten. Ideale test om te kijken of de V7 de klus kan klaren.

En inderdaad, de zuigkracht voor zo'n lichtgewicht toestel is indrukwekkend. Alsof je een supersonische kruimeldief hebt met een steel en extra hulpstukken.  Je leegt het reservoir ook zo makkelijk als je een kruimeldief leegmaakt. En de eerste keren is dat best vaak...want omwille van de zuigkracht zat het reservoir de eerste keren heel snel vol. Wij waren dus blijkbaar op een supervuil tapijt aan het leven zonder dat we het doorhadden, hahaha. Maar hier val ik terug op het excuus dat onze oude stofzuiger ver kapot was. Daarnaast heb je ook geen gedoe meer met snoeren en stopcontacten en draag je de stofzuiger vlot de trap op.

Maar ook de plafonds, lampen, kiertjes en spleetjes zowel thuis als in de auto konden super easy worden gestofzuigd aangezien de V7 niets weegt. En als alles gedaan is berg je hem gewoon op in zijn houder waardoor hij automatisch weer oplaadt.  Volledig opgeladen stofzuig je 30 minuten. 

Pluspunten: 
- Hoge zuigkracht
- Lichtgewicht
- Supersnel in gebruik
- Flexibel aan te passen aan de oppervlakte

Minpunten:
- Moet regelmatig opladen, dus moeilijker als je één keer in de week alle kamer in je huis achter elkaar wilt stofzuigen. Maar je neemt hem wel veel sneller ter hand om kleine hoekjes schoon te maken.
- Stofreservoir vult zich snel. Maar aangezien het leegmaken heel makkelijk gaat hoeft dit op zich geen groot probleem te zijn.

Ah ja, en last but not least. Het grootste voordeel. Wij hebben nu een ongelooflijk gelukkige kuisvrouw :-). Ze zei letterlijk 'madame, je suis amoureux du nouveau aspirateur '. Wat zoveel wilt zeggen als: Ik ben verliefd op de nieuwe stofzuiger :-)

Zin om ook te testen? Via deze link kan je je aanmelden om kans te maken om deze snoerloze stofuiger 30 dagen lang te proberen.




Ter info: Deze blogpost kwam er in samenwerking met Dyson. Meer weten hoe ik tegenover samenwerking sta? Hier vind je alle info terug.

zondag 15 oktober 2017

Wandelen in de Vlaamse Ardennen











Hoeveel geluk kan je hebben met het weer als je een wandelweekendje gepland hebt in de Vlaamse Ardennen? Hoe zalig is het om die jassen thuis te laten en te genieten van het vallen van de blaadjes terwijl het najaarszonnetje hard zijn best deed om te concurreren met zijn zomers broertje? Want 25 graden kan je bezwaarlijk nog herfstweer noemen. Niet dat het veel verschil maakte als het op genieten aankwam want dat deden we sowieso met volle teugen!

Via de wandelknooppunten (kaartjes vind je hier terug) knoopten we een mooie wandeling aan elkaar van een dikke 10 km. De kinderen waren de gids en vonden het fijn dat ze zelf de kapitein waren, zeker als we de afweging moesten maken of we nog een extra lus gingen maken of voor de shortcut gingen gaan :-). Maar het vooruitzicht op een lekker ijsje bij de plaatselijke horeca maakte veel goed en zorgde voor tonnen extra energie. Het muziekbos is trouwens een hele fijne plek voor gezinnen! Voor de nieuwsgierigen: wij deden de wandeling :92 -32 -93- 39-37-36-35- 58- 91-92

Logeren deden wij bij de ijsmolenhoeve, een plek dat mij al door veel mensen was aangeraden en waar kinderen meer dan welkom zijn. En dat is niets gelogen! Een hindernissenparcours en de kinderboerderij maakten dat er tijdens het weekend geen dode momenten waren voor de kinderen en dat wij op ons gemak de krant konden lezen :-). Zalig gewoon!

woensdag 11 oktober 2017

We stonden in de krant!!




Kans is groot dat er bij jullie al lang patatten geschild zijn op de vorige editie van de weekendkrant. Helemaal terecht trouwens. Wat zou een mens ook moeten doen bij die massa's papier die hij verzamelt. Maar voor ons was deze editie net iets specialer. Ons huis stond er namelijk in, uitgespreid op drie bladzijdes. Al van bij het begin van de verbouwingen stond de datum dat de journaliste van De Standaard ging langskomen vast als uiterste deadline van de verbouwingen. Als er soort anker waar ik mij aan optrok als ik het even niet meer zag zitten. Want 9 september zou er worden geshoot en dan zouden alle werken achter de rug zijn. Meermaals hebben we deze deadline nodig gehad om achter de bouwvakkers aan te zitten en zonder te zeveren, vrijdag 8 september werden de laatste plintjes geverfd en details afgewerkt om dan de volgende dag in vol ornaat de journaliste en de fotografe te ontvangen bij een ontbijtje met koffietje en een stapel verloren brood.We made it! Het resultaat vond je vorige week terug in de krant of zie je hierboven terug op de foto's. Proud! Maar vooral dank je wel aan onze architecten Stefanie Cornut en Hannah Corbett, journaliste Veerle Beirnaert en fotografe Lisa Van Damme.

Volledige artikel vind je hier als je abonnee bent van De Standaard.


donderdag 5 oktober 2017

Cake voor Kato





Het lijkt misschien een heel eenvoudige cake, maar vergis je niet. Het gaat hier wel degelijk over een kokos- citroen- chia cake (what's in a name :-)  En aangezien Kato gek is op citroenen en ik de kinderen wil leren dat cakes niet altijd mierzoet moeten zijn paste deze cake helemaal in het plaatje. Want ik probeer de sugar rush toch wel te temperen die kinderen de dag van vandaag naar binnen spelen. Kato krijgt dan nog wel een frietparty met de familie en ze had al een 'cinema popcorn sleepover' met haar vriendinnen maar als het even kan probeer ik voor de gezonde alternatieven te gaan. Deze cake werd in ieder geval met veel smaak verorberd! Al geef ik toe dat mijn finishing 'frosting' touch een upgrade kon gebruiken. Dat geduld van mij toch altijd ;-)

Recept komt van het nieuwste boek van Rens Kroes dat volstaat met powerfood recepten voor verjaardagen, feestjes en diners met vrienden en familie.

Hieronder alvast het recept

Benodigdheden:

CAKE

  • 150 gr havermeel
  • 150 gr speltmeel
  • 1 tl baking soda
  • snufje zeezout
  • 40 gr maanzaad of chiazaad
  • 2 eieren
  • 60 ml ahornsiroop
  • 250 ml havermelk (ik gebruikte amandelmelk)
  • zeste van 1 onbespoten citroen
  • sap van 2 citroenen


FROSTING

  • 3 el honing
  • 100 gr kokosboter (200gr kokosrasp en 1el kokosolie 10 min laten draaien in de blender)
  • 2 el gesmolten kokosolie
  • 60 ml water
  • snufje zeezout
  • 1 el citroensap


Recept:


  • Verwarm de oven voor op 180°
  • Vet de cakevorm in
  • Roer de droge ingrediënten voor de cake door elkaar in een kom
  • Klop de eieren luchtig op in een andere kom en voeg de andere natte ingrediënten toe
  • Meng goed en voeg toe bij de droge ingrediënten
  • Giet het beslag in de ingevette cakevorm 
  • Zet 40 minuten in de hete oven
  • Als hij klaar is laat je hem afkoelen en haal je hem uit de vorm
  • In tussentijd kan je frosting maken
  • Doe alle ingrediënten van de frosting in de blender en mix ze door elkaar.
  • Spatel de frosting over de cake
  • Strooi nog wat maanzaad of citroenzeste erbovenop.


SMAKELIJK!


donderdag 28 september 2017

Over yoga en grote beslissingen





















































Ik ben op dit moment in Italië! (en ik hoor jullie nu denken, wtf? Alweer weg???) Maar laat mij even wat meer tekst en uitleg geven. Ik ben namelijk op yogareis samen met mijn partner in crime Ingrid. Een week yoga gecombineerd met werken, (want ja wij hebben hier KEIhard gewerkt) maar wel in het zonnetje, met gezonde ontbijtjes en lunches en elke dag startend en eindigend met yoga gegeven door powerlady Adriana . En dit is allemaal een rechtstreeks gevolg van een beslissing die ik kortgelden heb gemaakt. Want ik kan vanaf nu werken waar ik wil, zolang ik maar wifi en stroom heb.

Ken je die momenten in je leven, waar je voelt dat je op een kruispunt staat en dat je keuzes moet maken? Wel, ik stond de voorbije maanden op het midden van zo'n kruispunt. Enerzijds het comfort van een vaste job, met een maandelijks loon, zekerheid en leuke collega's anderzijds de drang om uit te vliegen en mijn eigen ding te kunnen doen, op eigen benen te staan en te genieten van de vrijheid en de rollercoaster die ondernemen met zich meebrengt.
Het idee waarmee ik dacht dit allemaal te combineren bleek al snel naïef. En keuzes drongen zich op. In de eerste plaats voor mijn eigen evenwicht en mijn gezin en daarnaast ook omdat je voelt als je er echt voor wil gaan je helemaal moet springen. En dat is dan ook de beslissing die ik heb gemaakt.

I quit my job! En ik ga ondernemen. 100% gaan voor mijn droom: Maison Slash, een online magazine en parentfriendly marketing agency. Met alle voor- en nadelen die hiermee gepaard gaan. Weg vast inkomen, hallo hard werken en vechten voor centen. Maar de voldoening die gepaard gaat bij de eerste binnen gehaalde opdrachten, de vrijheid om je agenda zelf in te vullen, de eerste lezingen die we mogen geven, de ambitieuze plannen die eraan komen en de eerste behaalde successen maken dat ik voel dat de adrenaline stroomt. Andere kant van de medaille is dat je botst tegen muren, je valt en weer moet opstaan en dat je heel hard werkt zonder dat er daarom altijd direct een financiële vergoeding tegenover staat.

Gelukkig dat ik dit verhaal niet alleen aanga. Dat ik Ingrid een jaar geleden ben tegengekomen. Met twee ben je net altijd iets sterker dan alleen. Dat onze ploeg zich ondertussen uitbreidt. Dora, Gwen, Stefanie,...allemaal mensen die meebouwen aan ons verhaal en we zoeken nog freelancers (check hier)! En dan mag ik papavanvijf niet vergeten. Die ervoor zorgt dat ik de kans krijg om dit te doen door te zorgen dat het thuis ook allemaal op rolletjes loopt als ik verdrink in de verplichtingen, werk en opportuniteiten die ondernemen met zich meebrengt. Mijn kinderen zeggen in ieder geval al dat ze allemaal bij Maison Slash willen komen werken :-). Gelukkig ben ik dit weekend weer lekker thuis en kan ik keihard genieten van mijn kroost. Want ik wil dan wel ondernemen ik wil ook bovenal mama zijn en mijn vijf kinderen lekker helemaal platknuffelen thuis.

En dan wil ik last but not least ook nog Adriana bedanken voor deze fijne week. Want laat dit nu toeval zijn, ik en Adriana waren ooit collega's en ook zij maakte al de sprong om haar droom waar te maken, de wereld rond te reizen en van haar yoga te kunnen leven. En naast geïnspireerd te zijn door haar acrobatische toeren is ook haar ondernemersverhaal een bron van inspiratie. Thx Adriana voor alles! En moesten jullie zin hebben gekregen, er zijn nog plaatsen op haar andere yoga reizen.













zondag 24 september 2017

Heb.jij.VIJF.kinderen??????


Laten we kort door de bocht genomen stellen dat er 2 groepen van mensen zijn. Zij die weten dat ik vijf kinderen heb, ik heb namelijk best wel wat kanalen waar je dat op kan zien en zij die geen flauw benul hebben van wie ik ben laat staan van het feit dat ik vijf kinderen heb. Tot daar deze fijnzinnige analyse. 
Niets spectaculairs aan denk ik dan. Leuker wordt het als de ene groep de andere ontmoet. Liefst in de volgende setting: Ik ben met een kennis/vriend/collega aan het babbelen op een event/openbare plaats en er komt, sociaal als ik ben, iemand bij ons groepje staan. Deze persoon heeft geen flauw idee wie ik ben en stelt tijdens ons gesprek geheel onschuldig de vraag: en heb jij kinderen? Waarop de andere persoon ofwel begint te gniffelen, zeker als het de eerste keer is dat ze dit meemaakt ofwel een koffie gaat halen want ze weet dat ze de volgende 10 minuten geen deel meer gaat uitmaken van het gesprek. 
Feit is dat deze situatie grof geschat wekelijks voorkomt. Dit maal 52 x7 en je ziet dat ik mijn gezinssamenstelling al heel, héél vaak heb moeten uitleggen. En het grappige is dat alle mensen, mannen en vrouwen, zo goed als allemaal dezelfde reacties en vragen stellen, hooguit de volgorde veranderd eens. Hieronder een kleine bloemlezing:

Heb.jij.VIJF!?!.kinderen?

Zijn die dan allemaal van jou? Of heb je een nieuw samengesteld gezin?

Maar jij ziet er nog zo jong uit.

En waar heb jij die gestoken? Je zou niet zeggen dat je vijf keer bent zwanger geweest.

Of zit er een tweeling tussen?

Ah, ok er zit een tweeling tussen. 

En hoe oud zijn ze dan?

Dan was jij echt jong als je eraan begonnen bent.

Wanneer komt de zesde? 

Wou je altijd al vijf kinderen?

Maar dan ben je gestopt met werken. Neen? Hoe.doe.jij.dat.dan??

Zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Geen idee of het significant zou zijn maar met deze reacties zou ik zelf een sociologische onderzoek kunnen beginnen. Wat is de perceptie van de gemiddelde Vlaming van een moeder van vijf? Vul zelf maar aan ;-)

zondag 17 september 2017

Waarom me-time voor mama's (en papa's) een goed idee is

Het blijft mij verbazen hoe mensen reageren als ze horen of zien dat ik af en toe wat me-time in mijn agenda plan. Vaak is het een soort mix van ongeloof, goesting, nieuwsgierigheid en soms ook afwijzing en jaloezie. Niet dat ik er heel erg van wakker lig. Maar indirect voel je wel steeds die druk om je te verantwoorden, ja mijn man kan alleen voor de kinderen zorgen, neen hun kleren liggen niet klaar, neen ik weet niet wat ze gaan eten en ja ze blijven hun naschoolse activiteiten doen.

En natuurlijk reageren de kinderen, oh mama, mogen wij niet mee en mama ik ga je missen. En natuurlijk kom ik thuis in een huis dat een paar dagen zonder mij heeft gedraaid, wat dus wil zeggen dat de kinderen in zotte tenues naar school zijn gegaan en dat ze wat meer frietjes hebben gegeten en dat ze hun zak om op bosklassen te vertrekken helemaal alleen hebben gemaakt. Maar of dat daarom slechter zou zijn? Verre van! Want hierdoor vinden de kinderen het heel normaal dat je als mama of papa een eigen agenda mag hebben, worden ze zelfstandig en hoor je hen dromen van carrières als journaliste of modeontwerper waar ze de wereld voor willen rondreizen zonder dat ze zelf in vraag stellen of dit combineerbaar zou zijn met een gezin.

En dat kleine beetje schuldgevoel dat alsnog naar binnen sluipt smelt helemaal als sneeuw voor de zon als ik mijn dochters hoor vertellen tegen hun vriendjes dat ze, als ze later groot zijn, ze net zoals hun mama willen worden <3<3<3