zondag 17 september 2017

Waarom me-time voor mama's (en papa's) een goed idee is

Het blijft mij verbazen hoe mensen reageren als ze horen of zien dat ik af en toe wat me-time in mijn agenda plan. Vaak is het een soort mix van ongeloof, goesting, nieuwsgierigheid en soms ook afwijzing en jaloezie. Niet dat ik er heel erg van wakker lig. Maar indirect voel je wel steeds die druk om je te verantwoorden, ja mijn man kan alleen voor de kinderen zorgen, neen hun kleren liggen niet klaar, neen ik weet niet wat ze gaan eten en ja ze blijven hun naschoolse activiteiten doen.

En natuurlijk reageren de kinderen, oh mama, mogen wij niet mee en mama ik ga je missen. En natuurlijk kom ik thuis in een huis dat een paar dagen zonder mij heeft gedraaid, wat dus wil zeggen dat de kinderen in zotte tenues naar school zijn gegaan en dat ze wat meer frietjes hebben gegeten en dat ze hun zak om op bosklassen te vertrekken helemaal alleen hebben gemaakt. Maar of dat daarom slechter zou zijn? Verre van! Want hierdoor vinden de kinderen het heel normaal dat je als mama of papa een eigen agenda mag hebben, worden ze zelfstandig en hoor je hen dromen van carrières als journaliste of modeontwerper waar ze de wereld voor willen rondreizen zonder dat ze zelf in vraag stellen of dit combineerbaar zou zijn met een gezin.

En dat kleine beetje schuldgevoel dat alsnog naar binnen sluipt smelt helemaal als sneeuw voor de zon als ik mijn dochters hoor vertellen tegen hun vriendjes dat ze, als ze later groot zijn, ze net zoals hun mama willen worden <3<3<3

woensdag 13 september 2017

En ook een nieuwe badkamer :-)
























En zoals beloofd ook een kleine inkijk in onze nieuwe badkamer. De eerste keer dat ik een badkamer heb die aangepast is aan een groot gezin :-). Met 3 wasbakken en 2 grote inloopdouches zouden we het moeten kunnen redden. Zelf in de drukke spits. Want met opgroeide kinderen en dan vooral meisjes denk ik dat we niet genoeg douches, spiegels en vooral warm water kunnen hebben. Gedaan met de ik ga eerst in de douche ruzies want anders is het water koud!

De badkamer een ontwerp van de architecten Hannah Corbett en Stefanie Cornut. De vloer is een gekleurde epoxy vloer en de tegels zijn geïnspireerd op de oude badkamertegeltjes van vroeger. Voorlopig is de bananenplant nog niet zo groot. Maar bedoeling is wel dat ze wat meer ruimte gaat innemen en er komen ook nog hangplantjes aan het plafond. Je ziet, echt volledig af zal het nooit zijn :-)

By the way...zin om meer foto's te zien? Op 30 september staan we met ons huis in de weekendbijlage van De Standaard

zaterdag 9 september 2017

Wij hebben een keuken!!!








Hoe zalig is het om te kunnen koken in een keuken! Na 6 maanden plantrekkerij, de werkmannen, het stof en de chaos buiten en vuur en stromend water in mijn keuken! Je zou voor minder een vreugdedansje doen. Zo fier ook op mijn zusje Stefanie Cornut en Hannah Corbett die het helemaal uittekende en de verbouwingen in goede banen leidde. Ze dacht zelf aan een zitraam wat een ongelooflijk gezellig plekje is geworden in de keuken.

We hadden de kinderen dan ook beloofd om de keuken feestelijk in te wijden. En terwijl ik los ging met fotograferen toverde papavanvijf een hele stapel gewonnen brood tevoorschijn. Zelf de klusjes die normaal met het nodige tegengestribbel gedaan worden, werden met de glimlach afgewerkt. Al vrees ik dat er op die welwillendheid snel sleet gaat komen  :-). Mijn enthousiame over de luxe van stromend water, ruimte, licht, opbergruimte en een prachtig design hoop ik nog heel lang vast te houden!

Ps: de badkamer is ook volledig opgeknapt. Meer foto's volgen snel!

vrijdag 1 september 2017

Het is weer 1 september!!!








Ik blijf het heerlijk vinden die 1 september foto's :-). Ikzelf kijk met veel plezier terug op de collectie back to school foto's die mijn ouders 15 jaar lang van mij en mijn broer en zussen maakten. En dat in het pre instagram tijdperk :-D. Elke keer weer op dezelfde plaats. Een foto langs de voorkant en een foto langs de achterkant. En ook al kunnen mijn kinderen later, als ze al de tijd en de goesting hebben hun groiecurve bijna in foto's uitprinten, toch is deze 1 septemberfoto voor mij eentje die niet mag ontbreken in de rij. En dit jaar is het toch een speciale editie. Met Fee die start in het eerste leerjaar en Kato die haar boekentas omruilde voor een rugzak en begint aan het humaniora carrière. Al stond zij vooral voor de show op de foto's want het schooljaar startte voor haar met een dag verlof!

Hier zie je trouwens hoe hard mijn kroost gegroeid is op 3 jaar tijd :-D