Een groot gezin in beeld

Aangezien een groot gezin voor mij mijn dagelijkse realiteit is sta ik niet meer zo vaak stil dat dit eigenlijk niet echt standaard is. (Tenzij ik vakanties boek :-)) Maar aan de vragen en mailtjes die ik krijg blijven veel mensen dit bijzonder vinden en zijn ze nieuwsgierig hoe wij dit geregeld krijgen. Daarom bedacht ik deze blogreeks.'Een groot gezin in beeld' In deze maandelijkse blogpost ga ik proberen die alledaagse realiteit van ons groot gezin op beeld vast te leggen. Want een beeld zegt soms meer dan duizend woorden :-)

Weekend Knack Blogawards

Hoe onwezenlijk is dit? Ik, een doodgewone mama van vijf die genomineerd is voor DE blogawards van Weekend Knack? Het grappige was zelf dat het als een complete verassing kwam dat ik überhaupt meedeed aan deze blogawards. Tot ik deze ochtend mijn gsm bekeek en ik via een instagramberichtje melding kreeg dat ik tussen de genomineerden stond. Wooooowww....tussen al de groten. Van weersomstuit ben ik een dubbele koffie gaan halen, heb ik de site 3 keer gecheckt, heb in mijn arm geknepen en ben ik gelijk een zotte beginnen telefoneren. Ik.ben.genomineeheerd!!!! Blij als een klein kind :-) Dus eigenlijk lieve mensen moet ik bekennen dat ik voor mijn gevoel al gewonnen heb. Die nominatie op zich is voor mij al een enorme bevestiging van jullie voor al die blogjaren. Dikke dikke dikke dikke merci hiervoor! Echt eh!!!

Maaaaar....als jullie zin hebben kunnen jullie natuurlijk ook nog een stem uitbrengen op deze blog :-) want zoals jullie allemaal weten wordt er uit de 10 finalisten nog een winnaar gekozen dus wie weet...:-)

Stemmen kan via deze link . Eerst je taalkeuze maken en dan doorklikken naar de categorie Personal (pagina 6 van de 8) en dan klikken op 'mama van vijf'. Je stem wordt geregistreerd van zodra je je emailadres hebt ingegeven. Dus zeker zien dat je de hele stemprocedure afmaakt.

Alvast bedankt voor de moeite! 

Kledingmanagement

Minstens 2 fulltime dagen per jaar kost het mij om enigszins een beetje overview en structuur in de kleerkasten van mijn kids te krijgen. Bij het intreden van de herfst of wanneer de lente eraan komt, is het moment aangebroken om in de kasten te duiken en een grote selectieronde te organiseren. Elk stuk wordt gewikt, gewogen en gekeurd; te klein? vlekken? kapot? Welke kleren zijn voor wie? Om dan elke keer weer te constateren dat er iemand een acuut broekentekort heeft en de andere een overdaad aan zomerse jurkjes of zwarte rolkraagpullekes... Want na een paar keer wassen en doorgeven kan ik u garanderen dat de maten in de kleren totaal niet meer kloppen. Ons Fee heeft kleren in haar kast kleren liggen van maat 92 tot maat 128 of nog beter kleren waar ge al lang de maat niet meer van kunt lezen :-)

Hierboven de foto's van de 2 kasten die al zijn aangepakt...nog 3 te gaan :-):-):-).

Vechten voor het vieruurtje

Ja, ik ben een carrièremama met best veel ambitie en ja ik ben een overtuigde mama van vijf. Maar die twee zijn, zoals jullie allemaal wel weten, niet altijd even compatibel. Dus is het vaak puzzelen en organiseren en vliegen de weken hier voorbij met vallen en opstaan. Maar met een dosisrelativeringsvermogen en creatieve oplossingen komen we al een heel eind. En die creativiteit hebben we ook moeten aanwenden voor het vieruutjes-issue. Vieruurtjes-issue? zie ik jullie denken. Wel:
Als ik thuis kom met de kids in de week is het na 18 uur. En begin ik gelijk een zotte te koken aangezien de hele bende zo goed als uitgehongerd is. Met vaak jengelde kids, overspannen mamavanvijf en stress tot gevolg. Tot als ons Ella zei...ik wil gewoon even aan tafel zitten als we thuis komen en een vieruurtje eten. Waarop ik laconiek antwoordde dat vier uur al lang voorbij was en dat ze moest wachten tot het avondeten. Tot ik mij bedacht dat de kids eigenlijk wel recht hadden om even rustig thuis te komen, ook als was het zes uur gepasseerd. En dat ze eigenlijk best een koekje mochten eten en hun verhaal vertellen, zo was hun eerste honger over en ondertussen kon het water van de pasta koken en ik eventueel de groenten snijden.Twee vliegen in één klap. Dus hebben we het zes-uurtje uitgevonden, het is te zeggen 'het omgekeerde avondmaal'. Eerst een dessertje en daarna de warme maaltijd. En ook al weet ik dat er tig pedagogische wetten zijn die dit verguizen, bij ons werkt het. En dat koekje voor het eten brengt hier een heel stuk rust in het avondritueel, en raar maar waar ze eten zeker niet minder van het eten erna. Mission accomplished :-)

Home sweet home

Ondertussen wonen we al een dikke drie maanden in ons nieuwe huis en stilletjes aan geraken de laatste verhuisdozen opgeruimd (buiten de 2 die hardnekkig in de gang blijven staan). En naast de tientallen to-do's op mijn wishlist is onze benedenruimte al aardig in orde geraakt. Met wat kringloopmeubels, ikeastuff en kinderkunst geraakt ne mens al een heel eind. En voordat jullie denken dat ik superwomen ben...deze foto's zijn gemaakt nadat de kuisvrouw net de deur uit was :-)

Love Miller Goodman

Door de jaren heen ben ik nogal een kritische speelgoedconsument geworden. Ge wilt niet weten wat er hier allemaal al is binnen gekomen...en weer buiten is gegaan wegens kapot, slechte kwaliteit, weinig uitdagend of gewoon brol. Frustratie en rommel alom. Meer nog ik zie zelf al van ver welke speelgoeditems de natuurlijke selectie ten huize van mamavanvijf gaan overleven en welke niet. Een soort geoefend oog zeg maar. En geld dat ik daarmee uitspaar! Het is te zeggen, beter investeer dan in brolspeelgoed, (nieuwe schoenen, iemand?) Maar af en toe zijn is er speelgoed bij dat niet stuk te krijgen is, waar de kinderen geen genoeg van krijgen, dat mooi is en uitdagend. Juweeltjes met andere woorden waarvoor het waard is dat de kinderen sparen of het op het verlanglijstje van de sint zetten. Best nog op het lijstje van het oudste kind zodanig dat je er jarenlang geniet van hebt. In dat lijstje passen deze Playshapes van Miller Goodman. En elke keer dat ik deze blokken op onze mat zie liggen word ik gelukkig. (voor de duidelijkheid, de kruimels op de mat negeer ik volledig :-)) omdat speelgoed ook gewoon mooi mag zijn :-)

Mijn enige echte instagramwall

Ik beken, mijn computer bulkt van de foto's, duizenden staan er op gestockeerd. Aan een tempo van 1000 foto's per maand x 12 maanden x 10 jaren dat ik een digitale camera heb, kom ik snel gerekend aan 120000 foto's! De dag dat mijn kids jeugdherinneringen gaan willen ophalen vrees ik dat ze best een weekje vrijaf gaan moeten nemen :-) Dus dacht ik...weet je wat? Ik print eens wat foto's af...zo zalig ouderwets :-) zeker als je ze afdrukt in polaroid formaat. En bij deze stel ik dan ook voor: mijn eigenste echte instagramwall. Compleet met het voornemen om om de 6 maanden de foto's te updaten (ahum:-))

Deze fotoprint heet 'fotoprints retro' en ik printte ze hier af.