1. Dat kinderen geen aan/uit knop hebben. (Een Ipad gelukkig wel)
2. Dat na de babytijd, de peutertijd, de kleutertijd komt. Zover was ik al wel. En dat die jaren zwaar zijn daar had ik mij ook op voorbereid maar om één of andere reden had ik mijzelf wijsgemaakt dat er daarna een zee van rustige jaren zouden liggen tot de pubertijd. Quod non. Lagere schoolkinderen kunnen heavy zijn. Met andere woorden; zelf hun billen kunnen afvegen en zich zelf kunnen aankleden zijn dus duidelijk geen goede parameters om de rust in huis te meten.
3. Dat je je babysit beter voldoende betaalt en zorgt voor een gevulde frigo, netflixpaswoord en wifi. Een goede relatie met de babysit kan op sommige echt een verschil maken. Believe me.
4. Dat je je aan je eigen regels moet houden :-o...En als verantwoorde moeder (ahum) zijn er zo wel een paar hier in huis. Niet eten voor tv, eerste zout en dan zoet op de boterham, eerst je huiswerk en dan pas spelen, van alles proeven, geen gsm aan tafel... om dan te merken dat je stiekem achter de rug van je kids met je hand in de chips zit te graaien of dat je aan tafel met één oog naar je gsm aan het loeren bent als je ziet dat het lichtje aan het pinken is...
5. Dat de interesse in die paar lijnen op een blad, die 100ste tekening, die bijzondere steen naast de tientallen anderen, de liedjes van frozen, de personages van princessia, die mop die elke keer herhaald wordt door een andere kind (het lege omgekeerde eitje aan het ontbijt , iemand?) niet eindeloos is...maar heb al gemerkt dat faken hier gelukkig geen kwaad kan :-)
6. Dat ik in een zoekmachine ben veranderd waar zelf google nog een puntje aan kan zuigen. Kousen, speldjes, tekeningen, balpennen, nietjesmachine, fluovestjes, tekendozen, afstandsbediening van de tv, sleutels,....you name it and I will find it...of dat hopen de kids toch.
7. Dat ik de wc doorspoel voor ik naar toilet ga :-). Zindelijk zijn is een eerste milstone, beleefd en proper het toilet verlaten een tweede milestone in de opvoeding :-).
8. Dat er ergens in elke moeder een talent zit voor fruit te snijden. Veel fruit te snijden en dat onder tijdsdruk van hongerige kinderen die aandachtig op je vingers kijken en wachten tot hun stukje geschild is. Om dan na twintig minuten te bedenken dat iedereen bediend is, het sap van je handen drupt, het bord overloopt van de schillen en er geen stukje meer over is voor jezelf :-)
Maar bovenal dat er voor elke moeilijke dag er gelukkig een goede dag tegenover staat. En dat de onvoorwaardelijkheid waarmee je je kids opvoedt onbreekbaar is en ervoor zorgt dat je zelfs de moeilijkste momenten overleeft. Want ook al ben je dan geen perfecte moeder...je bent bovenal hun moeder <3